چهار راهکار برای مقابله با «تایم اوت تاکتیکی» در فوتبال
در سالهای اخیر، شگرد زمینگیر شدن عمدی توسط دروازهبانها یا بازیکن برای توقف بازی و دریافت دستورات فنی، به روالی رایج در فوتبال ایران و دنیا تبدیل شده است. این موضوع علاوه بر اتلاف وقت مسابقه، باعث اعتراض تماشاگران، بازیکنان و حتی سرمربیان تیم رقیب میشود.
منشأ مشکل و معضل امروز فوتبال
قوانین فعلی به داور اجازه نمیدهد هنگام ادعای مصدومیت بازیکن یا دروازهبان، مانع ورود تیم پزشکی شود. مربیان نیز از این فرصت برای انتقال پیام یا برهم زدن روند تیم حریف نهایت استفاده را میبرند.
چه راهکارهایی در دست بررسی است؟
- خروج یک بازیکن برای یک دقیقه: هرگاه دروازهبان درخواست درمان کند، یکی از بازیکنان تیم باید به مدت یک دقیقه زمین را ترک کند. این بازیکن میتواند کاپیتان یا فردی به انتخاب مربی باشد.
- افزایش زمان خروج به دو دقیقه: مشابه راهکار اول اما با افزایش مدت خروج به دو دقیقه برای اثرگذاری بیشتر.
- ممنوعیت نزدیک شدن به محوطه فنی: بازیکنان اجازه نزدیک شدن به مربی یا نیمکت فنی را ندارند و فقط باید در محل قطع بازی یا محدوده تعیین شده بمانند. نقض این قانون میتواند با جریمه انضباطی همراه باشد.
- مدل ترکیبی: به موازات ممنوعیت رفتن به خط و نیمکت، یک بازیکن نیز باید به مدت یک دقیقه زمین را ترک کند.
هدف از این سیاستها چیست؟
هدف همه پیشنهادهای IFAB این است که جلوی سوءاستفاده مربیان و اتلاف وقت مسابقه گرفته شود و سلامت و جذابیت فوتبال حفظ گردد. اجرای آزمایشی در لیگهای منتخب انجام میشود و از نتایج سال آینده، قانون دائمی اتخاذ خواهد شد.
جمعبندی
با اجرای راهکارهای جدید، پیشبینی میشود فوتبال پاکتر و رقابتیتر شود. نظر شما درباره این موضوع چیست؟ آیا این راهکارها در فوتبال ایران هم باید به طور جدی بررسی و اجرا شوند؟
Insert Comment